skip to Main Content

Over ons

In 2009 zijn we in ’s Hertogenbosch gestart met een tweejarige opleiding, die in 2011 officiële CRKBO erkenning kreeg. Van 2009 tot en met 2014 heette die school Opleiding Oude Schildertechnieken en ze werd in juni 2014 omgedoopt naar Academie voor Kunst en Ambacht. In eerste vier jaar van haar bestaan realiseerden de studenten vier monumentale fresco-schilderingen in ’s-Hertogenbosch, die  werden uitgevoerd in het kader van het Jeroen Bosch herdenkingsprogramma van die stad. In 2014 verhuisde de academie zowel naar Utrecht en Nijmegen, zodat er tegelijkertijd op twee verschillende locaties hetzelfde programma kon worden aangeboden. In 2016 werd besloten om het bij één locatie te houden. De academie verhuisde naar een openlucht museum in de heuvels en bossen onder Nijmegen, Museumpark Orientalis. Afgelopen twee jaar hebben studenten en docenten van de academie vele fresco’s in verschillende stijlen in dat openluchtmuseum geschilderd.

Sinds de oprichting van de academie hebben we meer dan acht verschillende afstudeertentoonstellingen op diverse locaties in Nederland georganiseerd. Ongeveer 100 studenten zijn de afgelopen tien jaar afgestudeerd aan de academie en veel alumni komen nog steeds bij elkaar om kennis en ervaringen te delen. We hebben in ’s-Hertogenbosch (2009) en in Amsterdam (2013) ook tentoonstellingen georganiseerd rond het fenomeen slow painting.

In de nabije toekomst zijn we van plan om intensief te gaan samenwerken met een aantal van de beste Europese kunstscholen. In juni 2019 organiseren we in Nijmegen in samenwerking met de Scuola Internazionale dell’Affresco (Feltre, Italy) en de Academy of Music, Dance, Theatre and fine Arts of Chisinau (Moldavia) een Internationale Fresco Meeting. Verwacht wordt dat in samenwerking met nog een aantal andere instituten er een uitwisseling op gang zal komen van studenten en docenten. Op de lange termijn denken we aan een overkoepelend platform voor Europese kunstscholen die het ambacht en traditie hoog in het vaandel voeren.

Onze ideologie

Het idee achter de Academie voor Kunst & Ambacht is geworteld in de Arts & Crafts beweging, die in het 19e eeuwse Engeland ontstond. Deze beweging wilde kunst weer een plaats in het dagelijks leven geven en een einde maken aan de dominantie van de cultus van het genie en het ego. In een volledig geïndustrialiseerde en geautomatiseerde maatschappij is het heel begrijpelijk dat het ambacht en handwerk weer in de aandacht komen te staan. Een andere meer recente invloed is de noodzaak om verf te ontdoen van haar vervuilende karakter, door enkel nog natuurlijke en duurzame middelen te gebruiken en te promoten. In analogie met de slow food beweging hebben we jaren geleden het begrip slow painting in het leven geroepen, onder andere omdat beide bewegingen een stevig wantrouwen hebben in kant-en-klaar producten (zoals bijvoorbeeld tubeverf). Door zelf verf te maken is de kunstenaar weer meester over zijn materiaal. Hij is van passieve verfconsument een actieve verfproducent geworden en de weg naar experiment en interventie in het schilderproces ligt voor hem open. Door het her-verwerven van zijn autonomie wordt de kunstenaar zich ook beter bewust van de optische kwaliteiten, karakteristieken en mogelijkheden van schildermaterialen.

Je zou onze ideologie kunnen zien al een terugweg naar de oorsprong van de schilderkunst. Aanvankelijk droegen meester-schilders het vak over op hun leerlingen door simpelweg de rivier van de traditie te volgen. De bron van het schilderen kan gevonden worden in de geschiedenis van kunst: in de oude en incomplete recepten; in de voorschriften van kenners zoals Cennini, Vitrivius en Rubens; in de duistere manuscripten over het maken van miniaturen en vergulden. Los van elk nostalgisch gevoel kunnen deze bronnen nog steeds van groot nut zijn voor schilders van nu. Maar onze belangrijkste methodologie is echter altijd gebaseerd op empirisch onderzoek naar materialen, technieken, bindmiddelen en combinaties daarvan. Experiment op grote schaal is noodzakelijk om nieuwe wegen en nieuwe mogelijkheden te openen, om zodoende een continue update van kennis en vaardigheden te waarborgen.

Schilderen moet weer een plaats in de maatschappij krijgen. In onze optiek zijn schilders vakmensen die bij voorkeur werken voor opdrachtgevers. Toegepaste kunsten, zoals het maken van muurschilderingen in en op publieke gebouwen, zijn meestal gemaakt door een groep van schilders. Binnen zo’n groep moet de wil om samen te werken altijd groter zijn dan de individuele expressie. Elke personaliteit en individuele expressie wordt als het ware opgeofferd aan het succes van het totale kunstwerk. Het kunstwerk overstijgt de maker. Wij willen geen individualistische ego’s opleiden, maar stimuleren een coöperatieve houding in ons onderwijs die volledig gericht is op de discipline van het vak en de daarbij behorende attitude van bescheidenheid.

Back To Top